Það má bara eignast eitt barn í Kína.

Auðvitað hafa flestir heyrt um þessa reglu, en ég trúði því bara einhvern veginn ekki að hún væri enn í gildi árið 2009 og að fólk þyrfti að fara eftir henni. Ég hélt þetta væri meira svona "það væri gott ef þið væruð ekkert að eignast fleiri en 5 börn, en ekkert stress samt" Ég komst samt fljótlega að því að auðvitað er reglan enn í gildi. Það var skrýtið þegar ég var að kenna krökkunum í sumarbúðunum ensku, þá fjallaði einn kaflinn um fjölskylduna. Þá fattaði ég að það á enginn frænkur eða frændur hérna. Það er ekkert brother, sister, aunt, uncle eða cousin. (Það er undarleg tilhugsun fyrir okkur Íslendinga, meira að segja Dananum finnst stundum nóg um þegar endalaust bætast við nýjir frændur og frænkur sem hann hefur ekki heyrt um áður;)

Það er ótrúleg tilhugsun að Kína sé þjóð, nær eingöngu samansett af einbirnum - kynslóð eftir kynslóð. Ég hef spurt þá kínverja sem ég hef kynnst mikið út í þetta. Mér fannst svo fróðlegt að vita hvort fólk væri ósátt með þetta, hvað gerðist ef maður óvart eignast tvö o.s.frv. Svarið hefur verið það sama hjá öllum sem ég hef spurt "too many people" (kínverjar útskýra reyndar mjög margt með þessum 3 orðum). Það skilja það allir mjög vel að það er ekki pláss fyrir fleira fólk og þess vegna skynsamlegast að það sé bara eitt á mann. Ef þú slysast til að eignast annað barn, þá þarftu að borga ákveðna upphæð, og ríkið borgar ekkert fyrir barnið; læknisþjónustu, skólagöngu eða annað.

Það voru tvö pör af tvíburum í sumarbúðunum (40 börn allt í allt) og kínversku aðstoðarkennararnir sögðu mér að efnaðar konur taka eitthvað lyf sem gera það að verkum að það er líklegra að þær eignist tvíbura (þá telst það bara sem eitt barn). Nú er ég ekki vel að mér í frjósemisfræðunum, og veit því ekki hvort það er til eitthvað svoleiðis lyf. En það eru óvenju margar konur með tvíbura hérna.

Yfirvöld eru reyndar í seinni tíð farin að að slaka á reglunum því pör mega eignast tvö börn ef foreldrar beggja eru einbirni. Ég heyrði um daginn að þeir væru líka að hugsa um að hækka mörkin upp í tvö börn á par hérna í Shanghai (og líklega í öðrum stórborgum), vegna þess að fleiri og fleiri af ungu, metnaðargjörnu kynslóðinni velja að eignast ekki börn. Í sveitunum má bara eignast eitt barn, og þar þarf fólk virkilega á því að halda að eignast fleiri börn - til þess að hjálpa til við búskapinn og einhvern til að hugsa um sig í ellinni. Ég sá vegaskilti frá ríkinu þar sem verið var að dásama þessa reglu, og slagorðið snérist um það að betra væri að nota peningana til að fóðra svínin, heldur en að eignast fleiri börn og þurfa að gefa þeim að borða. Þetta fannst kínverjunum ótrúlega fyndið og kepptust við að þýða brandarann fyrir mig...

Það sem toppar nú allar stjórnsemi las ég samt í blaðinu um daginn. Kínverjar eru að verða ríkari og ríkari sem þjóð og því virðist fylgja aukið gæludýrahald (kannski það sama á íslandi.. ekki langt síðan hundar voru bara í sveitum..?). Það stóð allavega í blaðinu að það eru minna en 10 ár síðan kínverjar fóru að eiga hunda fyrir gæludýr og kunna því lítið að hugsa um þá. Það er búið að skrifa mikið um það í blöðin að undanförnu að göturnar í Shanghai séu að fyllast af hundaskít, og verið að segja hundaeigendum að hreinsa upp eftir hundana sína. Ég sá konu um daginn sem var úti að labba með hundinn sinn. Hundurinn setti sig í skítastellingar, konan dró dagblað upp úr töskunni og lagði á jörðina. hundurinn sket á dagblaðið og ég hugsaði með mér að þetta væri gott trikk, ef maður væri ekki með poka. Nema konan skildi blaðaopnuna með hundaskítnum eftir á miðri gangstéttinni og labbaði í burtu með hudinn sinn ...!

Núna eru yfirvöld í Shanghai semsagt að hugsa um að setja á one dog policy. Hver fjölskylda mér semsagt bara eiga einn hund og þeir eru vissir um að það dragi úr sóðaskapnum sem fylgir

Hérna má sjá vídjó af tai chi meistaranum sjálfum!

Í fyrsta tímanum mínum í gær, fékk ég mitt eigið par af kínaskóm (tai chi skóm) og drakk brennheitt grænt te úr kínverskri skál á milli æfinga. Ég fékk því miður ekki hvítar silkibuxur, en getur vel verið að ég fjárfesti í svoleiðis þegar ég er sjálf orðin meistari.

Ég var semsagt vely good í gær en þarf að vinna dálítið með my body erection (?)

Fyrir þá sem nenna að kíkja á vídjóið, er gaman að segja frá því að ég er búin að læra sporin alveg fram að 59 sek - þess má geta að loka sporið felst í því að stíga fast á tána á andstæðingnum og ógna honum á sama tíma með því að kýla í lófann. Ég geri greinilega eitthvað ekki alveg rétt, því ég er að drepast í hælnum (kannski bara því það var engin tá, heldur bara hart gólf og ég á kínaskóm með örþunnum botni)

Sporið á undan því heitir "attacking the crotch" ...sem ég var reyndar lengi að fatta því það var borið fram cruz! Ég fékk það semsagt á hreint í gær að hver einasta hreyfing táknar annað hvort attack eða defence, en ég veit ekki hvort ég væri fær um að berjast með taichi - ég þyrfti þá líklega að vera á einhverjum örvandi lyfjum.

Ég var að koma úr fyrsta TaiChi tímanum mínum - eða ég prófaði einu sinni TaiChi í Kramhúsinu, en þetta er svona meira original finnst mér ;)

Kennarinn er lítill, broddaklipptur kínverji á hvítum silkináttbuxum og kínaskóm. Ég fékk kínaskó og grænt te við komuna, en í þessum kynningartíma voru tveir nemendur, Ahmed frá New York og Helga frá Íslandi (Bing Dao eins og heimamenn hér kjósa að kalla það). Í næstu viku byrjum við Ahmed svo í alvöru tai chi  bekk, svo það er ekki víst að við hittumst aftur.  

Það var gaman í tai chi og ákvað ég að taka mánaðarkúrs til að byrja með. Kennaranum fannst það ekki nóg og sagði að maður þyrfti að taka hálft ár til að fatta um hvað þetta snérist, og heilt ár til þess að ná árangri. Þar sem ég veit ekki hvenær við flytjum til Dalían, þá verð ég að láta mánuð nægja til að byrja með.

Það tai chi sem ég hef séð, hefur virst mér eins og eins konar slökunar og jafnvægis æfingar. En kennarinn í dag var alltaf að tala um árás og vörn (attack and defence), svo var hann líka alltaf að vitna í Kung Fu - ég veit ekki hvort ég hef bara misskilið Tai Chi alveg frá byrjun, eða hvort þetta er eitthvað annað sem ég er í, haha :) Það kæmi mér svosem ekkert á óvart, þar sem líf okkar hefur verið einn misskilningur síðan við komum hingað.

Þó kennarinn sé ekki sleipur í ensku, þá er þetta mjög fróðlegt. Hann útskýrir hverja einustu hreyfingu með tilliti til yin og yang, er með stórt kort af líkamanum uppi á vegg, sem hann notar óspart til að útskýra og leggur mikla áherslu á að hver einasta hreyfing sé rétt. Því miður fyrir flisskastið í mér, þá innihélt önnur hver setning orðið fingertippers og svo notaði hann alltaf L í staðinn fyrir R, eins og margir gera hérna. En það varð bara meira áberandi þegar hann var alltaf að segja vely good vely good. Hressandi! :)

Ég gleymdi alltaf að segja frá því að ég var í ræktinni um daginn, í mesta sakleysi á hlaupabrettinu (sem er nú kannski frétt út af fyrir sig) En allt í einu veður inn eldgömul kona, bogin í baki, með hvítt hár og allar græjur. Nema hvað hún vindur sér upp á hlaupabrettið við hliðina á mér og fer að labba rösklega. Mér fannst þetta nú nokkuð öflugt hjá gömlu, en drapst næstum úr hlátri þegar ég leit betur á hana. Hún var nefnilega í náttbuxum og gúmmístígvélum! Ég endurtek, konan var í GÚMMÍSTÍGVÉLUM á hlaupabrettinu :)

Það er svosem ekkert nýtt að sjá manneskju á náttfötunum hérna, ég man ekki hvort ég var búin að segja frá því, en í allt sumar þá hefur ca 25% fólks hérna verið úti á náttfötunum á daginn. Ég geri ráð fyrir að það sé þægilegra í steikjandi hita, en ég hef líka heyrt að Shanghai búar séu einu kínverjarnir sem gera þetta.

Við Michael vorum að tala um það um daginn, að maður sér svo marga skrýtna hluti hérna að það hlýtur að vera mikil hætta á því að maður verði ónæmur fyrir þeim. Ég ætla að reyna að hafa augun opin fyrir öllu þessu skrýtna og skemmtilega áfram :)

Það er líka allt gott að frétta hér - Michael er kominn heim og allt í blóma ;) Við erum að fara út að borða í kvöld á veitingastað sem heitir Bed. Það eru engin borð eða stólar, bara rúm með stórum púðum og litlum borðum. Maður fer úr skónum þegar maður kemur inn og skríður svo uppí. Ég hlakka til að prufa að borða liggjandi - allavega finnst mér alltaf klassískt að borða morgunmatinn uppí, getur ekki verið mikið verra að borða kvöldmatinn uppí ;)

Það gengur vel í home alone, með mér í aðalhlutverki. Þó það sé búið að rigna eldi og brennistein á hverjum degi, þa er ég búin að vera dugleg að finna mér eitthvað skemmtilegt að gera.

Það fylgdi ekki sögunni, að við Michael erum með konu sem eldar, þvær þvott og þrífur fyrir okkur á meðan við erum hérna - hún er semsagt innifalin í leigunni og heitir Kong. Kong er skemmtileg kona og ótrúlegt en satt, þá talar hún smá ensku (hún var nefnilega að vinna fyrir ameríkana síðast og í fjölskyldunni voru 2 börn sem kenndu henni) "happy nice day" segir hún til dæmis alltaf þegar hún er að fara :)  Hún kemur tvisvar í viku, og þar sem ég er ein heima og næ ekki að drasla neitt til á 2 dögum, þá spurði ég hvort hún væri ekki til í að kenna mér að elda í staðinn fyrir að þrífa tandurhrein gólf.

Það var nú lítið mál, og Kong mætti hérna klukkan 8 um morgun með hálfan kjúkling (sem hún hafði keypt á markaðnum kvöldið áður, drepið og reitt - eina leiðin til að vita að maður sé að kaupa ferska vöru sagði hún mér). Ég bað hana síðan að fara með mér á markaðinn, bæði því ég vildi sjá hvað þyrfti að kaupa í réttina, hvar væri hægt að finna það og síðast en ekki síst, hversu mikið hún þyrfti að borga fyrir það. Hérna þarf maður að prútta um ALLT - kílóverð á hrísgrjónum, grænmeti, kjöt og ávexti (um daginn borgaði ég það sama fyrir 3 appelsínur og ég hafði borgað fyrir allt grænmetið sem ég hafði keypt daginn áður). Það er svo erfitt að prútta þegar maður hefur ekkert verðskyn, svo ég vildi sjá hvernig heimamaðurinn bæri sig að :)

Markaðsferðin gekk vel og við fengum allt sem við þurftum - á kínverskum heimilum eru alltaf 3 - 4 réttir í hverja máltíð, grjón og súpa. Þeir drekka aldrei vatn með matnum, því þeir segja að það sé ekki gott fyrir magann (Kong sagði mér að maður fengi kvef í magann ef maður drykki kalt vatn!) svo þeir drekka súpu með matnum og te yfir daginn. Við elduðum semsagt rækjur, nautakjöt með lauk og kjúkling með engifer, chilli, soya, sykri ofl. Ég var eiginlega skelkuðust í kjúklingaréttinum; Kong tók hálfa kjúklinginn úr pokanum, tók stóra sveðju og hakkaði hann í spað. Hún sagði mér að það kæmi miklu betra bragð ef beinin og allt hitt væri soðið með líka. Svo skar hún grænmetið á sama bretti án þess að hika.. ég man ekki margt úr matreiðslu, en ég man að það er harðbannað! En ég var nemandinn, og hún var kennarinn.. svo ég sagði ekki orð. Kjúklingurinn var soðinn í klukkutíma og ég hugsaði með mér að bakteríurnar hlytu að vera dauðar eftir svo langa soðningu

Þegar við vorum búnar að elda, stillti hún réttunum upp á borðið og bað mig að smakka. Ég spurði hikandi hvort við ættum ekki bara að borða saman, en hún harðneitaði að smakka en spurði mig með dómarasvip "hvað finnst þér best?" uuuu, rækjurnar..? Það var greinlega ekki rétt svar, því hún spurði strax til baka "ekki  kjúklingurinn?" ee jú kjúklngurinn var líka mjög góður, mér finnst þetta allt rosalega gott. "Smakkaðu aftur og segðu mér svo hvað þér finnst best" Ég smakkaði aftur, sagði "kjúklingurinn" og þá varð Kong glöð :)

Við geymdum olíuna sem við höfðum steikt rækjurnar í, því Kong sagði að við gætum notað hana næst - ég er semsagt komin á kínveskt matreiðslunámskeið :)

Hér er grein um "the mad mosquitoes" sem herja nú á Shanghai. Ég fékk hroll þegar ég las fréttina, þar sem ég er með geðveikislegt ofnæmi fyrir moskítóbitum. Fyrir utan það að þær virðast alltaf þefa mig uppi, hvar sem ég er, þá verða bitin oft um það bil lófastór og tekur marga daga, kláða og verki áður en þau hverfa.

Síðast þegar ég fékk bit, komst ég ekki í venjulega skó því öklinn á mér var svo bólginn. Allavega, ég er búin að byrgja mig upp af allskonar kínverskum meðulum sem eiga að forða mér frá biti. Kínversku apótekararnir eiga lítið af vestrænm meðulum - þeir nota bara jurtir og tiger balm og svona.. Í dk tek ég ofnæmistöflur svo bitin hjaðni en þessi apótekari átti ekkert svoleiðis. Hann átti bara einhvern jurtavökva og lét mig svo auðvitað fá litla dollu af tiger balm (sem mér sýnist að allir hérna séu með á sér) sem ég átti að bera á ef ég fengi bit. Ég smyr alltaf vel á mig áður en ég fer út, ákveðin í að láta þessi kvikindi ekki ná mér!

Í gær þegar ég var að labba um bæinn, sá ég rosalega stórt og fallegt taóisma hof inni í miðri borg. Það kostaði 10 RMB að fara inn um aðal hliðið, en vel þess virði, því þarna var alger friður og ró - eitthvað annað en umferðaröngþveitið og lætin sem ég var einmitt að reyna að flýja. Ég naut þess því virkilega að ráfa um litla göngustíga, umkringda trjám, skoða gömul hof með þungum reikelsisilm, eldgömul kínversk rit og fylgjast með kínverjum brenna kerti og leggja ávexti fyrir framan risavaxnar styttur af guðunum sínum. 

Þarna var stórt vatn með bekkjum allt í kring og appelsínugulum fiskum í hundraðatali sem syntu alveg upp við yfirborðið og stukku reglulega uppúr vatninu. Ég sat þarna lengi og horfði á.. greinilega of lengi því um leið og ég stóð upp þá fann ég að mig var farið að klæja ansi mikið í vinstri fótinn.

Í dag er ég mest búin að vera heima með löppina uppi á stofuborði, þar sem ég er með ca 20 bit á rist, undir il (sat með krosslagðar lappir) og á kálfanum. Það sést ekki lengur í kúluna á utanveðrum öklanum svo ég held það verði flip flops næstu daga. ógeðslegu ógeðis dýr!

Ég vona að það séu engir íslenskir innbrotsþjófar, búsettir í sjanghai sem lesa þetta blogg. Ég er semsagt ein heima í viku og kærastinn ekki í símasambandi. Ég er samt ekki í kasti, er bara ákveðin í að dekra við mig og láta mér ekki leiðast ;)

Það er skrýtin tilfinning að það eina sem ég hef er tími - oftast hefur maður allt nema tíma, en núna er það akkúrat öfugt - og best að njóta þess!

Ég er með vinnu en hún fer fram að heiman og tekur bara nokkra tíma á dag. Ég er að vinna fyrir karlana sem voru með sumarbúðirnar - við að fara yfir umsóknir sem kínverskir krakkar senda í bandaríska háskóla. Þau þurfa semsagt að skrifa um það bil 8 ritgerðir fyrir hverja einustu umsókn og þar sem þessar elskur eru ekkert svakalega sleipar í ensku, þá er mín vinna að fara yfir ritgerðirnar og leiðrétta málfar og stafsetningarvillur. Þó þetta sé ekkert rosalega social vinna, þá finnst mér hún skemmtileg.

Ég hélt aldrei að mér ætti eftir að finnast skemmtilegt að leiðrétta enskuritgerðir, en þetta er öðruvísi. Þó enskan sé ekki í hæsta gæðaflokki, þá skín kínverska málið í gegn hjá krökkunum. Allt í myndlíkingum og litlum málsháttum - mikið talað um apa og banana, hehe :) Fyrir utan að mig langar enn meira að læra kínversku núna, þá ætla ég að byrja á því að finna bækur eftir kínverska höfunda sem búið er að þýða yfir á ensku. Er einhver með uppástungur? :)

Hér er vídjó, sem ekki er gott fyrir mikla fiskavini. Ég biðst afsökunnar að það er á hlið - er enn að fatta hvernig þessi iphone virkar og ekki hægt að breyta eftir á.

Ég tók þetta vídjó semsagt á japönskum veitingastað í Dalían. Þarna má sjá risa fisk berjast fyrir síðustu mínútum ævi sinnar (þrátt fyrir að vera nokkuð brattur í fyrri hluta vídjósins - mjög brattur bara)

Það má líka bæta því við að ég pantaði ekki matinn (enda var matseðillin bara á kínversku) en ég held svei mér þá að ég hafi seinna um kvöldið étið akkúrat þennan fisk.. hráan! Roðið er þá skorið af öðru meginn og mjóum trépinna stungið í gegn um augað (þar af leiðandi gegn um allan hausinn), fiskurinn er sveigður upp og sama trépinna stungið í gegn um sporðinn. Þar er komin fínasta skreyting til að setja á borðið, sushi bitum var raðað í kring og svo mátti narta í fiskinn með prjónunum. Ég tek það fram að ég kom ekki miklu niður þetta kvöld og lét hina mest um að kroppa í fiskinn (þó að ferskari fisk sé varla hægt að fá!)

Ég hef aldrei séð eins mikinn mun á ríkum og fátækum og hérna í Kína. Maður tekur kannski ekkert rosalega mikið eftir því í Shanghai – þetta er svo stór borg að það er pláss fyrir alls konar fólk hérna. Jú auðvitað sér maður mikinn lúxus hérna, Michael missir andann oft á dag yfir bílunum sem keyra hér um göturnar og það er fullt fullt af vel klæddu fólki með merkin á hreinu. En það er líka venjulegt fólk sem maður ímyndar sér að sé svona millistétt og svo auðvitað sér maður þá fátæku líka – þá sem sópa göturnar, reita arfa í vegköntum o.s.frv. Það er víst fólkið sem kemur úr sveitunum til að freista gæfunnar í Shanghai en er ekki með atvinnuleyfi, svo það býr í litlum íbúðum í stórum hópum og vinnur fyrir lúsarlaunum.

En í Dalían er munurinn ótrúlegur! Það var næstum bara ógeðslega ríkt fólk og bláfátækt fólk – og ekkert þar á milli. Það var allavega mín tilfinning eftir að vera þar í nokkra daga. Dalían er rosalega falleg borg, vinsæll ferðamannastaður fyrir Asíubúa og Rússa, var valin fallegasta og hreinasta borg Kína í fyrra, með strönd, skógi og fersku lofti. Við vorum á lúxus hóteli þarna og ég hef aldrei séð annað eins. Á okkar hæð var sér setustofa svo við þyrftum ekki að tékka inn með hinum, borða morgunmat með hinum, eða á nokkurn hátt vera í samskiptum við aðra hótelgesti. Fyrir utan að herbergið okkar var eins og íbúð, þá var þessi setustofa opin allan daginn, með 2 risa flatskjám, sófum, opnum ókeypis bar og hlaðborði með ferskum ávöxtum, kökum og snittum. Þeir foreldrar sem voru þarna sinntu smábörnunum sínum ekkert, klipu í kinnarnar á þeim af og til, en létu þjónustustúlkurnar sínar að mestu leiti sinna þeim. Eldri Börnin voru líka flest aaaakfeit, ég held það sé enn merki um ríkidæmi hér í Kína að vera feitur og krakkarnir röðuðu í sig kökum og súkkulaði allan liðlangan daginn - ég hef í alvöru aldrei séð svona mikið af rosalega feitum börnum.

Michael var að vinna allan dagin á meðan við vorum þarna, en ég skemmti mér vel við að skoða bæinn. Það var rosalega heitt þarna og hellingur af brekkum í borginni, svo ég skellti mér upp í næsta strætó sem ég sá og vonaðist til þess að sjá eitthvað skemmtilegt (auðvitað með hótelnafnið skrifað á miða á kínversku í vasanum, ef illa færi). Það leið ekki á löngu þangað til við keyrðum fram hjá risa almenningsgarði svo ég stökk út. Þarna eyddi ég deginum í fólksskoðun og huggulegheitum undir tré. Þarna var stórt vatn þar sem hægt var að veiða eða leigja báta, svo það var nóg að sjá :)  

Eitt kvöldið var okkur Michael boðið út að borða af kóreskum stórlöxum sem hann var að vinna fyrir og það var skemmtilegt. Þeir voru, nákvæmlega eins og kínverjarnir, mest í því að reyna að fylla okkur Michael. (það þykir mjög aðdáunarvert hérna í Kína að geta drukkið mikið og sagði yfirmaður minn í sumarbúðunum mér einu sinni í óspurðum fréttum að þegar hann var ungur þá gat hann drukkið 25 flöskur af bjór) Þarna í kóreska matarborðinu voru miklar serimoníur í kring um það hver hellti í glasið hjá hverjum, hver skálaði við hvern og hvenær. Maður mátti ekki hella í glasið hjá sér sjálfur, ekki drekka án þess að skála, aldrei  halda glasinu hærra en sá sem maður skálaði við – allt til þess að sýna virðingu (svo það var mikið í húfi). Það voru 4 kóreubúar með okkur og sá yngsti af þeim stóð alltaf upp og hneigði sig þegar það var hellt í glasið hjá honum, og rétti stjóranum af og til glasið sitt svo hann gæti drukkið úr því. Maturinn var líka góður, svona svipað og steinasteik – litlir kjötbitar sem maður grillar sjálfur, fullt af sósum og fersku grænmeti með.

Kvöldið eftir fórum við á skemmtistað með dönsku strákunum sem búa þarna og það var þá sem ég fékk hnút í magann. Þetta er nýjasti og flottasti skemmtistaðurinn í bænum, á tveimur hæðum með risa dansgólfi, allar innréttingar flottar og drykkirnir ekki gefins. Skemmtistaðurinn var fullur af eldgömlum, feitum körlum og ungum fallegum stelpum sem héngu á þeim. Uppi á hverju einasta barborði var strippari, flestar stelpurnar voru klæddar eins og stripparar, það voru klámplaggöt upp um alla veggi og á sviðinu voru reglulega nærfata tískusýningar, bikinítískusýningar og klámfengnir hópdansar. Ég fór að spyrja dönsku strákana út í þetta og þeir sögðu mér að þetta væri svona á mörgum skemmtistöðum í Kína. Ástæðan fyrir því er sú að kínverjarnir halda að svona sé þetta á vesturlöndunum og þeir gera allt til að vera eins og vesturlandabúar! Ætli þeir sjái ekki bara mtv og haldi að svona klæði allar stelpur sig?

Þetta er svo kaldhæðnislegt, því kínverska ríkisstjórnin er rosalega hörð í því að vernda þjóðina fyrir klámi. Allt klám á netinu er blokkerað (ég las það í blaði um daginn að það er ekki einu sinni hægt að skoða garfield á netinu hérna, því eldveggurinn er svo sterkur að hann tekur litnum á garfield eins og húðlit). Allar kynlífssenur eru klipptar út úr bíómyndum og það er heldur ekki kynfræðsla í skólunum, þeir eru svo teprulegir með þetta – en á sama tíma geta svona barir verið opnir (og þykja alveg eðlilegir!) Ég fór að segja hvað mér finndist þetta sorglegt með stelpurnar sem væru að selja sig þarna á hverju horni, en dönsku strákarnir sögðu mér að þetta væri ekkert! Á börunum í kring um hótelið þar sem við búum, þá hanga þær á hverjum einasta hvíta karli sem gengur þar framhjá (og stundum stökkva þær á þá þegar þeir eru að kaupa í matinn um miðjan dag og hvísla „I love you“). Michael hefur auðvitað ekki mikið fundið fyrir þessu, þar sem þær eru örugglega skíthræddar við þessa sveittu ljóshærðu ;) en dönsku strákarnir sögðu að þetta væri óþolandi og ótrúlega sorglegt að horfa uppá. En þeir sögðu líka að það væri kannski skiljanlegt að þær freistuðust til að selja sig, þar sem þær geta þénað heil mánaðarlaun á einu kvöldi og jafnvel meira. Sorglegt!

Ríkir kínverjar eru líka fyndnir því þeir eiga svo mikla peninga að þeir vita ekkert hvað þeir eiga að gera við þá. Á næsta borði við okkur þetta kvöld sat einn gamall og feitur með sólgleraugu (og 5 – 6 lítið klæddar stelpur stóðu í kring um stólinn hans og struku honum um axlir og hár). Hann pantaði dýrasta koníak sem var til á barnum.. sem smakkaðist greinilega ekki vel, svo hann keypti stóra flösku af íste, bað um könnu og klaka. Hann blandaði þessu öllu saman, hrærði vel í og þambaði  svo ásamt félögum sínum úr stórum bjórglösum!

Dalían er nálægt rússnesku landamærunum, svo þar er allt fullt af Rússum. Mörg götuskilti eru líka á rússnesku og það er hægt að fá rússnesk dagblöð. Margir Rússar koma þangað í frí, en það eru líka Rússar sem eru þarna fæddir og uppaldir (tala rússnesku og kínversku, en náttúrlega enga ensku). Kínverjarnir í Dalían eru líka margir risa stórir og breiðir og ég giska á að það séu hálfir rússar og hálfir kínverjar. Þeir minna jafnvel á skandinavíska karlmenn, svona herðabreiðir og miklir um sig.

Jæja, kílómeterslöngu bloggin eru aftur komin á kreik. Verð að reyna að skrifa oftar, svo þið þurfið ekki að lesa svona romsur J

Húrra fyrir þeim sem ætla að hjálpa mér að lifa af fésbókarleysið með því að skrifa mér tölvupóst í staðinn! Nú er ég amk ekki að eyða tímanum mínum í að skoða myndir af fólki sem ég þekki næstum ekki, lesa status updates hjá 100 manns og taka quiz um eitthvað sem skiptir engu máli, svo ég hef nógan tíma til að svara ykkur elskurnar ;)

netfangið mitt er heidrunhelga82@gmail.com - ég hlakka til að heyra frá ykkur :)

Annars er ég að fara í ferðalag í dag, kom í ljós fyrir nokkrum mínútum síðan. Michael hringdi og sagðist vera að fara að vinna í dalían í fyrramálið sem þýðir að hann þarf að fara þangað í kvöld. Hann bauð mér að koma með, því þetta er eimitt borgin sem við flytjum til í október =) Það er því kjörið að skella sér með og skoða framtíðarheimilið. Klukkan er 15:30 og við fljúgum kl 18 - sem þýðir að ég þarf að fara út á völl kl 16. Best að henda ofan í tösku og koma sér af stað. Skrifa betur næst :)

Jæja, þá er alveg búið að loka okkur mikka frá umheiminum; facebook er ekki enn farin að virka og þeir eru líka búnir að loka prógraminu sem gerði okkur kleift að komast þar inn. Það er sama hvað ég googla og reyni að finna önnur prógrömm, þá virðist ekkert virka lengur. þannig að ég hef formlega gefist upp og ætla að hætta að reyna áður en geðheilsa mín brestur :) eeeen ef einhver er með einhver tips um hvernig er hægt að komast á facebook í kína, endilega skrifa það í comment ;) Ég hef verið að nota hidemyass.com og hotspot shield - það virkar semsagt ekki lengur. og bara svo þið vitið það, þá er ekki hægt að skoða nein blogg hérna heldur, svo ég get skrifað blogg og séð commentin sem þið skrifið, en ég get ekki farið inn á sjálfa bloggsíðuna, svo ég get ekki svarað commentunum ykkur) Hér með segi ég það, takk fyrir commentin ;)

Ég var bara ekki búin að átta mig á því hvað maður getur orðið háður facebook, mér finnst eins og ég sé að missa af öllum, hérna hinum meginn á hnettinum.. það væri semsagt fínt ef þið gætuð sent mér statusinn ykkar í meil eða comment, hehe :)

Það er allt gott að frétta af okkur. Hong Kong var dásamleg!! Við ætlum að reyna að fara þangað sem fyrst aftur og ég mæli hiklaust með þessari borg við alla sem langar að koma hingað til Asíu. Munurinn á Shanghai og Hong Kong er sá að þú getur keyrt í 3 klst í Shanghai og þú ert ennþá inni í borginni, en í Hong Kong, þá keyrirðu í hálftíma og þú ert kominn út í sveit. Fyrsta daginn sigldum við yfir á eyju sem heitir Lamma. Þar eru engir bílar, bara hjól og þröngir göngustígar. VIð löbbuðum um eyjunna, fórum á ströndina (í rigningu) og syntum í sjónum (í rigningu) Svo borðuðum við á fiskiveitingastað þar um kvöldið og tókum svo síðustu ferju heim.

Daginn eftir fórum við yfir á sjálfa Hong Kona eyjunna og tókum sporvagn þar fram og til baka til þess að sjá eyjunna betur (ég hafði aldrei komið í sporvagn áður, og tók fremsta sæti á efri hæðinni til þess að missa ekki af neinu :) Við fórum svo á ströndina á Hong Kong eyju, keyptum sundföt í 7-11 sem var þar rétt hjá og brugðum okkur í sjóinn. Þarna héngum við fram á kvöld, sötruðum bjór á ströndinni en þegar við tókum eftir því að það var farið að blása aðeins meira og allir voru farnir þá drifum við okkur heim.. Þegar við komum heim á hótel, sáum við að það var hvirfilbyls aðvörun og fólki var ráðlagt að vera innandyra frá kl 21:00. Við stálumst nú samt til þess að fara út - ekki á hverjum degi sem maður upplifir hvirfilbyl og ég var forvitin að vita hvernig þetta væri miðað við það brjálaða rok sem ég hef upplifað á íslandi.. þegar við komum út, héldum við helst að við værum lent í hvirfilbylnum miðjum, því það var blankalogn úti! Það kom reyndar smá rok af og til og rigning með, en ekkert sem ég myndi nokkurn tímann kalla hvirfilbyl, svo þetta var ekki eins dramatískt og það leit út fyrir í byrjun.

Síðasta deginum eyddum við svo í shopping, það er allt miklu ódýrara í Hong Kong heldur en í Shanghai og hong kong dollarinn er líka lægri en kínverska RMB, svo þetta var win win situation - hérna voru stærðirnar líka almennilegar og ég komst leikandi í medium og þeir áttu dömuskó alveg upp í 40! ;) VIð komum heim á miðvikudagskvöldi, svo þetta var stutt en gott stopp

Michael var að vinna heima alla vikuna eftir að við komum heim, svo við erum búin að vera í eins konar fríi saman í heila viku. Það er búið að vera mjög notalegt, við vorum við ekki búin að sjá mikið hvort af öðru síðan við komum hingað. Í dag fór Michael aftur að vinna og ég er að demba mér í atvinnuleit númer tvö. Ég sé á atvinnusíðunum að það er ekki næstum eins mikið af atvinnuauglýsingum og þegar við komum hingað. En ég krossa fingur og vona að það líði ekki of langur tími þangað til ég finn mér eitthvað að gera :)